صبح که خبر دریافت پیشنهادی از طرف لیبیائی برای مذاکره ی مستقیم با ایران در پرونده ی امام موسی صدر را به نقل از رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی و عضو دیگر آن آقای فلاحت پیشه شنیدم؛ و در پی آن خبر سفر برادر مورالس به ایران و دیدار با رئیس جمهوری و مقام رهبری، حدس زدم که باید ربطی باید میان جلسه ی دیشب و امروز و پیشنهاد رسیده به کمیسیون امنیت ملی مجلس باشد. آیا مورالس حامل پیامی برای سران جمهوری اسلامی ایران در مورد پرونده ی امام موسی صدر است؟ این احتمال به سبب همزمانی این دو سفر و انتشار خبر پیشنهاد لیبی بعید نیست، هر چند در اهداف رسمی سفر مورالس، بازدید دیدار آقای احمدی نژاد از بولیوی و اهداف اقتصادی دلیل سفر ذکر شده اند. سخنگوی جدید وزارت خارجه از وصول چنین پیشنهادی به کمیسیون امنیت ملی اظهار بی اطلاعی کرده است!
به هر حال، فشار طرف لبنانی و دادگاه های لبنان، و هراسی که یادآوری پرونده ی امام موسی صدر (و لو مقطعی و سالی چند روز) بر وجود سران لیبی و شخص قذافی می افکند، آنان را به رفع و رجوع این مسأله و گرایش به طیفی از سیاسیون در ایران وادار می کند، که خواستار گسترش روابط با لیبی هستند و مسأله ی آقای صدر را هم تمام شده می پندارند. این فرصت، شاید برای طیف هواداران امام موسی صدر که امید به زنده بودن و بازگشت وی در آنان هنوز زنده است (چرا نباشد؟) و از این رو خواستار قطع روابط و برخورد سیاسی جدی ایران با طرف لیبیائی هستند، تهدیدی به شمار بیاید و در ادامه ی سیاست مزورانه ی لیبی در پنهان سازی حقیقت و شانه خالی کردن از مسؤولیت ربودن امام موسی صدر فهمیده و معنا شود. اما هشیاری این گروه، و زیر ذره بین قرار دادن حرکات اطراف ماجرا می تواند ضمن دستیابی به داده های جدید در پرونده، از دادن هرگونه امتیازی که به زیان پرونده باشد و به جای روشن شدن سرنوشت امام موسی صدر و همراهان اش به مبادله ی امتیازات سیاسی و اقتصادی در برابر داده هایی بی ارزش بیانجامد، جلوگیری کند.
عکس فارس از دیدار مورالس و رهبران ایران
خبر فیگارو از دیدار مورالس از ایران و لیبی
