به راهنمایی حلقه ی کاتبان، ترجمه ی عربی مقدمه ی جلد نخست اسلام ایرانی هانری کربن را یافتم. مترجم، دکتر ذوقان قرقوط نام دارد و ترجمه ی عربی در انتشارات مدبولی قاهره در مصر منتشر شده است.
متن عربی دست کم در انتقال اسامی علم بسیار آشفته است و غلط های فراوانی در ضبط نام های بزرگانی چون حیدر آملی، ملا صدرای شیرازی و دیگران، نشان از ناآشنایی مترجم با تاریخ فکر فلسفی و تصوف در ایران دارد. از آن که بگذریم، بیشتر عبارات لاتین در متن غلط اند. نمونه های زیر برای اثبات این مدعا کافی اند:

- gnase به جای gnose
- mondus unginalus به جای mondus imaginalis
- exoterique به جای esoterique (باطنی)
- Theasaphie به جای Theosophie
- hamo collecteris به جای Homo Collectivus
- epiphonie incoperlis به جای epiphanie des incorporels
از بازنویسی سراسر اشتباه چند کلمه ی یونانی به لاتین می توان گذشت؛ اما خطاهای دیگر به سادگی قابل رفع و اصلاح اند. وجود چنین خطاهایی در چاپ سوم (و چهارم با انتشار الکترونیکی) اثری به اهمیت «اسلام ایرانی کربن» نشان سهل انگاری و فقدان روحیه ی علمی در نشر است.

 حال که زبان به عیب جویی گشوده شده است، یادآوری نکته ای در باب طرح روی جلد اثر نیز بی سبب نیست. در پشت جلد کتاب، ناشر (گلیمار) یادداشتی برای توضیح روی جلد آورده است.

Calligraphie persane sur le nom d'Ali
(Photo: R. et S. Michoud/Rapho)

من هر چه در این طرح روی جلد نگاه می کنم ، جز نام «محمد» نمی یابم، در حالی که ناشر، طرح را «خطاطی فارسی نام علی» معرفی کرده است؛  شاید به همین سبب نیز در اصل آن را برای طرح جلد انتخاب کرده باشد تا ایده ی اسلام ایرانی را با تجسم و تمثل انسانی نام علی (امام نخست شیعیان) و برداشت های صوفیانه و غالیانه ی برخی شیعیان (به نام اسلام ایرانی) نشان دهد. توضیح بیشتری هم در باب خطاط و سبک و مکان اثر  پشت جلد یا داخل آن داده نشده است. این هم از زیان های فارسی-عربی ندانستن ناشری مثل گلیمار!